Na pizzę możesz użyć setek składników, ale klucz do sukcesu to dobór, kolejność nakładania i moment dodania – przed lub po pieczeniu. Technika pizzaiolo wymaga, by składniki wilgotne podsmażyć wcześniej, a delikatne jak rukola czy prosciutto dodać dopiero po wyjęciu z pieca. Ten przewodnik pokaże ci, jak komponować toppings i unikać najczęstszych błędów domowego pizzaiolo.

Co kładziemy na pizzę – przegląd kategorii składników

Składniki na pizzę dzielą się na cztery kategorie: mięsne, warzywne, sery i sosy – dobór z każdej grupy tworzy zbilansowaną kompozycję toppings. Profesjonalny pizzaiolo wybiera maksymalnie 3-4 składniki poza sosem i serem, bo przeładowana pizza traci równowagę smakową i nie piecze się równomiernie. Każda kategoria pełni inną rolę – mięsne dają umami i tłuszcz, warzywne świeżość i teksturę, sery łączą składniki, a sos tworzy bazę wilgotnościową dla ciasta.

Dobra kompozycja składników na pizzę opiera się na zasadzie kontrastu: słone + słodkie, ostre + łagodne, chrupiące + kremowe. Pizza Diavola łączy pikantne salami z łagodną mozzarellą. Pizza z gruszką wymaga gorgonzoli i orzechów włoskich dla równowagi. Ta filozofia komponowania toppings odróżnia domowego pizzaiolo od osoby, która po prostu „rzuca wszystko na ciasto”.

Składniki mięsne i wędliny

Pepperoni to najpopularniejszy topping mięsny na świecie – cienkie plastry o średnicy 3-4 cm karmelizują się w piecu, tworząc charakterystyczne miseczki wypełnione tłuszczem. Salami neapolitańskie jest grubsze i mniej pikantne niz pepperoni. Prosciutto cotto (szynka gotowana) nakłada się przed pieczeniem, natomiast prosciutto crudo (szynka surowa dojrzewająca) dodaje się wyłącznie po wyjęciu pizzy z pieca – temperatura ponad 200 stopni C niszczy jego delikatną teksturę i aromat.

Nduja to kalabryjska pasta z ostrej papryki i wieprzowiny, która rozpuszcza się na gorącej pizzy jak masło – wystarczy 15-20 g rozłożonego łyżeczką na całym cieście. Chorizo w wersji iberyjskiej wymaga krojenia na cienkie plastry i nakładania przed pieczeniem. Boczek najlepiej podsmażyć wcześniej do półchrupkości, żeby nie oddawał nadmiaru tłuszczu na ciasto. Kurczak grillowany lub pieczony sprawdza się na pizzach inspirowanych kuchnią amerykańską – kroi się go w kostkę 1×1 cm i układa równomiernie na wierzchu.

Składniki warzywne

Pieczarki to najczęściej popełniany błąd warzywny – surowe plastry oddają dużo wody podczas pieczenia i rozmiękczają ciasto. Profesjonalny pizzaiolo podsmaża pieczarki na suchej patelni przez 3-4 minuty, aż odparuje wilgoć. Papryka (czerwona lub żółta) wymaga krojenia na cienkie paski o szerokości 3-5 mm i może iść na pizzę surowa. Cebula pokrojona w cienkie pierścionki karmelizuje się w piecu i daje słodycz.

Oliwki (najlepiej taggiasche lub kalamata) dodają słony akcent – wystarczy 8-10 sztuk na pizzę. Kapary z Pantellerii to intensywny, kwaskowy składnik używany oszczędnie – 1 łyżeczka na całe ciasto. Karczochy (carciofi) w zalewie olejowej to klasyk pizzy Capricciosa – odsącz je z oleju przed nałożeniem. Szpinak wymaga blanszowania przez 30 sekund w gotującej wodzie i dokładnego odciśnięcia z wody przed nałożeniem na pizzę. Rukola i świeże pomidory koktajlowe trafiają na pizzę wyłącznie po pieczeniu, bo wysoka temperatura niszczy ich strukturę i smak.

Kukurydza konserwowa to popularny dodatek w Polsce, choć włoski pizzaiolo nigdy jej nie użyje. Jeśli ją stosujesz, odsącz z zalewy i osusz na ręczniku papierowym – nadmiar płynu rozmiękczy ciasto.

Sery na pizzę – więcej niż mozzarella

Mozzarella fior di latte (z mleka krowiego) to standard włoskiej pizzerii – ma 45-52% wilgotności i topi się równomiernie, tworząc elastyczne nitki. Mozzarella di bufala (z mleka bawolego) zawiera 52-60% wody, dlatego wymaga odsączenia przez minimum 30 minut przed nałożeniem na pizzę – inaczej zalewa ciasto. Mozzarella blokowa (niskowilgotnościowa) to kompromis dla domowego pieczenia – topi się wolniej i daje mniej wilgoci, ale nie osiąga takiej kremowości jak świeża kulka.

Gorgonzola dolce rozpuszcza się całkowicie i daje kremową, ostrą warstwę – idealna do pizzy Quattro Formaggi. Wystarczy 30-40 g pokruszonej na kawałki. Scamorza affumicata (wędzona mozzarella) nadaje pizzy wędzony aromat bez dodawania mięsa – kroi się ją w plastry o grubości 5 mm. Burrata z kremowym wnętrzem trafia na pizzę wyłącznie po pieczeniu – rozcinana na pół, spływa stracciatella po gorących składnikach. Parmigiano Reggiano lub pecorino romano ściera się na drobno i posypuje po wyjęciu z pieca jako wykończenie umami.

Wilgotność sera to kluczowy parametr składników na pizzę. Im więcej wody w serze, tym większe ryzyko mokrego ciasta. Dlatego profesjonalni pizzaiolo wybierają fior di latte (niższa wilgotność) zamiast di bufala do standardowego pieczenia w piecu neapolitańskim.

Sos – baza, od której wszystko się zaczyna

Sos pomidorowy to fundament 90% pizz na świecie. Złoty standard to pomidory San Marzano DOP z rejonu Wezuwiusza – mają mniej pestek, więcej miąższu i naturalnie słodki smak. Alternatywą jest passata (przetarte pomidory bez pestek i skóry) lub krojone pomidory pelati. Koncentrat pomidorowy to najgorszy wybór – daje zbyt intensywny, sztuczny smak i ciemny kolor.

Ilość sosu na pizzę o średnicy 28-30 cm to 80-100 g – rozprowadzony łyżką ruchami spiralnymi od środka na zewnątrz, z pozostawieniem 1-2 cm wolnego brzegu (cornicione). Zbyt dużo sosu to główna przyczyna mokrego ciasta u początkujących pizzaiolo. Pizza bianca pomija sos całkowicie – zamiast niego stosuje się oliwę, czosnek lub ricottę. Pesto genovese z bazylii i pinii to alternatywa dla pizz z mozzarellą di bufala i pomidorami cherry. Sos czosnkowy z oliwy i czosnku sprawdza się na pizzach z owocami morza.

Jak po kolei kłaść składniki na pizzę

Kolejność kładzenia składników na pizzę jest kluczowa: sos pomidorowy jako pierwszy, ser jako drugi, składniki mięsne i warzywne wymagające obróbki jako trzeci, a delikatne wędliny i świeże toppings dodawane po pieczeniu. Każda warstwa pełni funkcję technologiczną – sos chroni ciasto przed bezpośrednim kontaktem z serem, a ser tworzy barierę wilgotnościową między sosem a toppings.

Technika pizzaiolo nakazuje rozprowadzić sos ruchami spiralnymi od środka na zewnątrz. Następnie mozzarellę rozkłada się w nieregularnych kawałkach (nie plasterkach) – to zapewnia nierównomierne topnienie i punkty brunatnienia (tzw. leopard spots). Składniki mięsne i warzywne układa się równomiernie, nie na kupce w środku. Brzeg pizzy (cornicione) zostawiamy wolny na 1-2 cm, żeby mógł się wydąć i zbrązowić.

Warstwa	Składniki	Uwagi
1. Baza	Sos pomidorowy (80-100 g)	Spiralnie od środka, 1-2 cm wolnego brzegu
2. Ser	Mozzarella (80-120 g)	Nieregularne kawałki, nie plastry
3. Toppings do pieczenia	Pepperoni, salami, pieczarki, papryka, cebula	Równomiernie rozłożone
4. Po pieczeniu	Prosciutto crudo, rukola, burrata, oliwa EVO	Nakładać w ciągu 1-2 min po wyjęciu z pieca

Ile składników na pizzę nakładać?

Zasada włoskiego pizzaiolo brzmi: mniej znaczy więcej. Klasyczna pizza neapolitańska ma maksymalnie 3-4 składniki poza sosem i serem. Przeładowanie pizzy prowadzi do trzech problemów: ciasto nie wypieka się od spodu (zbyt dużo masy na wierzchu), składniki nie łączą smaków (każdy walczy o dominację) i pizza staje się mokra od nadmiaru wilgoci.

Konkretne normy gramaturowe pizzaiolo na pizzę 28-30 cm: 80-100 g sosu pomidorowego, 80-120 g mozzarelli, 50-80 g dodatkowych toppings. Łączna masa składników nie powinna przekraczać 250-300 g na jedną pizzę. Balans smaków wymaga, by każdy składnik był wyczuwalny – jeśli musisz szukać pepperoni pod górą pieczarek i papryki, masz za dużo toppings na pizzę.

Składniki przed pieczeniem i po pieczeniu – co i kiedy

Podział na składniki dodawane przed pieczeniem i po pieczeniu to jedna z kluczowych technik pizzaiolo, która odróżnia amatorską pizzę od profesjonalnej. Temperatura pieczenia pizzy to 250-350 stopni C (w zależności od pieca) – nie każdy składnik to wytrzymuje.

Przed pieczeniem nakładamy: mozzarellę fior di latte, sery twarde (pecorino, scamorza), pepperoni, salami, szynkę gotowaną (prosciutto cotto), podsmażone pieczarki, paprykę, cebulę, oliwki, kapary, karczochy. Te składniki potrzebują wysokiej temperatury, by się stopić, skarmelizować lub zintegrować z pizzą.

Po pieczeniu dodajemy: prosciutto crudo (temperatura niszczy jego delikatny aromat), rukolę (więdnie i traci kolor w cieple), burratę (kremowe wnętrze wypływa na gorącą pizzę), oliwę EVO (extra vergine traci polifenole powyżej 180 stopni C), świeżą bazylię (czernieje w piecu), parmigiano reggiano (tarty na drobno) i pomidory koktajlowe przekrojone na pół. Profesjonalny pizzaiolo dodaje składniki po pieczeniu w ciągu 60-90 sekund od wyjęcia z pieca, gdy pizza jest jeszcze gorąca.

Prostą regułą jest: jeśli składnik zmienia kolor na czarny lub brązowy w ciągu 2 minut w piekarniku na 250 stopni C, dodaj go po pieczeniu. Dotyczy to wszystkich delikatnych ziół, surowych wędlin i świeżych liści.

Klasyczne kompozycje składników – sprawdzone zestawienia

Klasyczne kompozycje jak Margherita, Capricciosa czy Quattro Formaggi to sprawdzone zestawienia składników na pizzę, które od dekad wygrywają z kreatywnymi eksperymentami. Każda z tych pizz została dopracowana przez pokolenia włoskich pizzaiolo, a ich skład jest często ściśle określony – Margherita STG (Specialita Tradizionale Garantita) ma oficjalne parametry certyfikowane przez Unię Europejską.

Znajomość klasyków daje solidną bazę do własnych eksperymentów ze składnikami na pizzę. Zanim zaczniesz tworzyć autorskie kompozycje, opanuj proporcje i techniki klasycznych pizz włoskich.

Margherita, Capricciosa, Quattro Stagioni i inne

Pizza	Składniki	Profil smakowy	Trudność
Margherita	Sos pomidorowy, mozzarella fior di latte, bazylia, oliwa EVO	Świeży, delikatny, pomidorowy	Łatwa
Marinara	Sos pomidorowy, czosnek, oregano, oliwa EVO (bez sera!)	Intensywny, czosnkowy	Łatwa
Capricciosa	Sos, mozzarella, szynka gotowana, pieczarki, karczochy, oliwki	Złożony, pełny, zrównoważony	Średnia
Quattro Stagioni	Jak Capricciosa, ale każdy składnik na 1/4 pizzy	Każda ćwiartka inny smak	Średnia
Quattro Formaggi	Mozzarella, gorgonzola, fontina, parmigiano	Kremowy, intensywny, serowy	Łatwa
Diavola	Sos, mozzarella, salami pikantne (spianata)	Ostry, pikantny, tłusty	Łatwa
Prosciutto e Rucola	Sos, mozzarella, prosciutto crudo (po pieczeniu), rukola, parmigiano	Elegancki, świeży, słono-orzechowy	Średnia
Napoletana	Sos, mozzarella, anchois, kapary, oliwki	Słony, morski, intensywny	Łatwa

Margherita to punkt wyjścia dla każdego pizzaiolo – jej prostota bezlitośnie ujawnia błędy w cieście, sosie i technice pieczenia. Jeśli Twoja Margherita smakuje świetnie, każda inna pizza też wyjdzie dobrze. Oficjalna Margherita DOP wymaga mozzarelli fior di latte (nie di bufala), sosu z San Marzano DOP i świeżej bazylii nałożonej po pieczeniu.

Capricciosa testuje umiejętność balansowania wielu składników na pizzę naraz. Karczochy dają kwaskowość, pieczarki ziemistość, szynka słoność, a oliwki kontrastują z łagodną mozzarellą. Quattro Stagioni to ta sama Capricciosa, ale z podziałem na ćwiartki – każda z innym składnikiem, co wymaga precyzyjnego układania toppings.

Marinara to najstarsza pizza neapolitańska (datowana na 1734 rok) i jedyna klasyczna pizza bez sera. Czosnek pokrojony w cienkie plasterki, oregano i oliwa EVO na bazie sosu pomidorowego – to test jakości składników w najczystszej formie.

Sezonowe składniki na pizzę – jak zmieniać toppings przez cały rok

Sezonowe składniki na pizzę – szparagi wiosną, pomidory latem, dynia jesienią i trufla zimą – to podejście rodem z kuchni włoskiej, które wyróżnia domowego pizzaiolo. Filozofia prodotti di stagione (produktów sezonowych) jest fundamentem włoskiej gastronomii – składniki w szczycie sezonu mają najlepszy smak, najniższą cenę i najwyższą wartość odżywczą.

Wiosna (marzec – maj): Szparagi zielone blanszowane przez 2 minuty i pokrojone wzdłuż to gwiazda wiosennych pizz. Młody groszek można nakładać surowy – pęka w ustach na gorącej pizzy. Bób (bez skórki) i świeży szczypiorek dopełniają wiosenny zestaw toppings. Pizza ze szparagami, ricottą i skórką cytryny to wiosenny klasyk toskański, który łączy gorzkawy szparag z kremowym serem.

Lato (czerwiec – sierpień): Świeże pomidory datterini lub San Marzano ze szczytu sezonu (lipiec-sierpień) mają 30-40% więcej cukrów niż zimowe szklarniowe odpowiedniki. Cukinia krojona na cienkie plastry mandoliną, bakłażan grillowany w paski i świeża bazylia tworzą letnie składniki na pizzę o intensywnym smaku. Letnia pizza caprese z burratą, pomidorami i bazylią to kwintesencja sezonu. Bakłażan najlepiej pokroić w plastry, posolić i odstawić na 20 minut, by oddał gorzki sok, a potem grillować.

Jesień (wrzesień – listopad): Grzyby leśne (borowiki, kurki) to składniki na pizzę, których nie da się zastąpić pieczarkami – polskie lasy to światowy unikat dostępny od września do listopada. Dynia hokkaido pieczona w kawałkach przez 25-30 minut w 200 stopniach C i rozgniatana na pizzę zastępuje sos pomidorowy. Figi świeże z gorgonzolą i prosciutto crudo to włoski klasyk jesieni. Szpinak młody i jarmuż dodają gorzkawy kontrast do słodszych składników sezonowych.

Zima (grudzień – luty): Truflowa oliwa (kilka kropel po pieczeniu) nadaje pizzy luksusowy aromat bez konieczności kupowania świeżych trufli. Radicchio grillowane (gorzkawy smak równoważący sery), kasztany pieczone i por karmelizowany tworzą bazę zimowych toppings. Zimowa pizza bianca z ziemniakami pokrojonymi na cienkie plastry, rozmarynem i scamorza affumicata to comfort food włoskiego pizzaiolo, idealna na mroźne wieczory.

Błędy przy doborze składników – dlaczego pizza wychodzi mokra lub gumowa

Mokra pizza to najczęstszy efekt złego doboru składników – zbyt wiele wilgotnych warzyw, nieprzygotowane pieczarki lub mozzarella di bufala bez odsączenia zalewają ciasto podczas pieczenia. Każdy z poniższych błędów ze składnikami na pizzę ma konkretną przyczynę i proste rozwiązanie.

Błąd 1: Mokra mozzarella di bufala. Mozzarella di bufala zawiera 52-60% wody. Rozwiązanie: wyjmij z zalewy 30-60 minut przed pieczeniem, połóż na sicie lub ręczniku papierowym, pokrój dopiero przed nałożeniem na pizzę.

Błąd 2: Surowe pieczarki na pizzę. Pieczarki składają się w 90% z wody – surowe plastry oddają całą wilgoć na ciasto. Rozwiązanie: podsmaż na suchej patelni na mocnym ogniu przez 3-4 minuty, aż odparuje sok i pieczarki się zezłocą.

Błąd 3: Przeładowanie składnikami. Więcej niż 4-5 toppings oznacza, że ciasto nie wypieka się od spodu, a składniki gotują się we własnym sosie zamiast się piec. Rozwiązanie: trzymaj się zasady max 3-4 składniki poza sosem i serem.

Błąd 4: Świeże pomidory bez przygotowania. Pomidory koktajlowe przekrojone na pół i nakładane surowo oddają mnóstwo soku. Rozwiązanie: usuń pestki, posól i odstaw na 15 minut na sicie, aby oddały wodę (metoda concasser).

Błąd 5: Koncentrat pomidorowy zamiast sosu. Koncentrat ma 28-30% suchej masy vs 6-8% w passacie – jest zbyt gęsty, ciemny i intensywny. Rozwiązanie: używaj passaty lub krojonych pomidorów San Marzano jako bazy sosu.

Błąd 6: Tani ser blokowy zamiast mozzarelli. Blokowa mozzarella (typ „pizza cheese”) zawiera stabilizatory i topi się w płaski, gumowaty dywan bez charakterystycznych punktów brunatnienia. Rozwiązanie: używaj mozzarelli fior di latte w kulach lub sera niskowilgotnościowego dobrej jakości.

Błąd 7: Rukola i prosciutto przed pieczeniem. Rukola czernieje i traci smak w temperaturze 250+ stopni C, a prosciutto crudo staje się suchy i twardy. Rozwiązanie: dodawaj delikatne składniki na pizzę zawsze po pieczeniu, w ciągu 60-90 sekund od wyjęcia z pieca.

Składniki jak z włoskiej pizzerii – produkty DOP i jakościowe toppings

Włoskie składniki DOP i IGP – San Marzano, prosciutto di Parma, mozzarella di bufala – to nie snobizm, lecz różnica w smaku i teksturze, którą każdy pizzaiolo-amator może poczuć. DOP (Denominazione di Origine Protetta) oznacza chronioną nazwę pochodzenia – produkt musi być wytworzony, przetworzony i przygotowany w określonym regionie według tradycyjnych metod. IGP (Indicazione Geografica Protetta) chroni nazwę geograficzną z mniej rygorystycznymi wymogami produkcji.

Pomidory San Marzano DOP rosną na wulkanicznej glebie u stóp Wezuwiusza. Mają podłużny kształt, mniej pestek i naturalnie wyższą zawartość cukrów niż standardowe pomidory. W Polsce dostępne w sklepach z żywnością włoską i online – puszka 400 g kosztuje 8-15 zł. Alternatywą jest polska passata z pomidorów gruntowych z małych produkcji, choć smak różni się wyraźnie.

Mozzarella di bufala DOP z regionu Kampanii ma kremowe wnętrze i delikatny, lekko kwaskowy smak. W polskich delikatesach kosztuje 15-25 zł za 125 g. Do pizzy w domowym piekarniku lepsza jest mozzarella fior di latte – ma mniej wody i lepiej się zachowuje w temperaturze 250 stopni C typowej dla domowego pieca. Mozzarella di bufala sprawdza się na pizzy pieczonej w piecu neapolitańskim w 450-500 stopniach C przez 60-90 sekund.

Prosciutto di Parma DOP dojrzewa minimum 12 miesięcy i ma charakterystyczny słodkawo-orzechowy smak. Na pizzę kroi się go cienko jak papier i nakłada po pieczeniu. Polskim odpowiednikiem (tańszym) jest szynka parmeńska z krajowych zakładów – różnica w smaku jest wyczuwalna, ale dla początkującego pizzaiolo akceptowalna. Dobry prosciutto di Parma kosztuje w Polsce 25-40 zł za 100 g.

Oliwa extra vergine (EVO) to obowiązkowe wykończenie każdej pizzy – kilka kropel skrapia się pizzę tuż po wyjęciu z pieca. Dobra oliwa EVO ma wyraźną gorycz i pikantność w gardle – to oznaka wysokiej zawartości polifenoli. Butelka 500 ml włoskiej oliwy DOP kosztuje 30-60 zł – to inwestycja, która zmienia smak każdego talerza ze składnikami na pizzę.

FAQ – najczęstsze pytania o składniki na pizzę

Jakie są najlepsze składniki na pizzę?

Najlepsze składniki na pizzę to te najświeższe i najwyższej jakości w danej kategorii: mozzarella fior di latte jako ser, passata z San Marzano jako sos, pepperoni lub prosciutto jako mięso i świeża bazylia jako ziołowy akcent. Kluczem nie jest egzotyczność składników, lecz ich jakość i właściwa kompozycja – klasyczna Margherita z dobrych produktów pokona pizzę z dwunastoma przeciętnymi toppings.

Jakie składniki na pizzę domową?

Na pizzę domową sprawdzają się składniki łatwo dostępne w każdym supermarkecie: mozzarella (kulki lub tarta), sos pomidorowy (passata), szynka, pieczarki, papryka, cebula i oliwki. Ważne, by pieczarki podsmażyć na suchej patelni przed nałożeniem, a mozzarellę odsączyć z nadmiaru wody. Całkowity koszt składników na jedną pizzę domową to 8-15 zł.

Jak po kolei kłaść składniki na pizzę?

Kolejność nakładania składników na pizzę to: sos pomidorowy (80-100 g, spiralnie od środka), następnie mozzarella (80-120 g, w nieregularnych kawałkach), potem składniki do pieczenia (mięso, warzywa), a na końcu – już po pieczeniu – delikatne toppings jak prosciutto crudo, rukola czy burrata. Brzeg (cornicione) zostawiamy wolny na 1-2 cm.

Jakie składniki nakładamy na pizzę przed pieczeniem?

Przed pieczeniem nakłada się składniki odporne na temperaturę 250-350 stopni C: mozzarellę, sery twarde, pepperoni, salami, szynkę gotowaną, podsmażone pieczarki, paprykę, cebulę, oliwki i kapary. Te składniki na pizzę potrzebują wysokiej temperatury, by się stopić, skarmelizować lub zintegrować ze sobą.

Czy ananas pasuje na pizzę?

Ananas na pizzę (pizza Hawaii) to kwestia preferencji, nie tradycji włoskiej. Technicznie ananas z puszki wymaga dokładnego odsączenia – zawiera dużo syropu i wody, które mogą rozmiękczyć ciasto. Jeśli lubisz połączenie słodko-słone, odsącz ananas, połącz go z szynką i jalapeno dla balansu smakowego.

Ile gramów składników na pizzę się nakłada?

Normy włoskiego pizzaiolo na pizzę 28-30 cm: 80-100 g sosu pomidorowego, 80-120 g mozzarelli, 50-80 g dodatkowych toppings. Łączna masa wszystkich składników na pizzę nie powinna przekraczać 250-300 g, żeby ciasto mogło się równomiernie wypiec od spodu.

Jakie sery można dać na pizzę zamiast mozzarelli?

Zamiast mozzarelli na pizzę można użyć: scamorza affumicata (wędzony smak), gorgonzola dolce (kremowa, ostra), fontina (łagodna, dobrze się topi), provolone (intensywny) lub burrata (dodawana po pieczeniu). Na pizzę Quattro Formaggi łączy się cztery różne sery dla złożonego profilu smakowego. Każdy z tych serów zmienia charakter pizzy – eksperymentuj z małymi porcjami 20-40 g per rodzaj.

Jakie składniki na pizzę dla wegetarian?

Pizza wegetariańska oferuje bogactwo składników: grillowane warzywa (cukinia, bakłażan, papryka), pieczarki (podsmażone), szpinak, karczochy, oliwki, kapary, świeże pomidory i cebula karmelizowana. Jako bazę można użyć pesto zamiast sosu pomidorowego, a burrata lub gorgonzola zastępują typowe mięso w roli głównego składnika smakowego. Wegetariańska pizza z grillowanymi warzywami i ricottą to jedna z najsmaczniejszych kompozycji toppings.